Na een aantal jaar van afwezigheid was het op de laatste zondag van het jaar weer tijd voor een Crazy 88. Net na het middaguur verzamelde de eerste deelnemers zich al in de hal van het sloterparkbad. Hier werden al de laatste afstemmingen over snelheden, volgorde en tactieken besproken, maar ook welke etenswaren men had meegebracht om de komende uren niet zonder energie te komen te zitten. Gaandeweg voelde je de spanning groeien, “is mijn plan realistisch en uitvoerbaar?”, en was het tijd om om te gaan kleden.
Al snel waren de lijnen tussen de banen aangebracht, alle benodigde spullen klaargelegd en ook de tafel ingericht om achteraf met oliebollen, champagne of andere lekkernijen je prestatie te kunnen vieren. Na kort even in te zwemmen en nog check te doen over de tijdsduur kon de uitdaging om exact 13h00 starten na gezamelijk met de digitale klok mee te hebben afgeteld.
Alle banen gingen voortvarend van start met deze duurinspanning, zeker in het begin moest het nog ontpannen aanvoelen. En nadat iedereen zijn eigen ritme had gevonden en hierbij goed zijn baantjes kon bijhouden was het alleen nog maar een kwestie van volhouden van de herhalingen, iedere keer weg voor vier baantjes om vervolgens even kort rust te hebben.
Niet iedereen deed de complete set mee, dus waren er tussendoor ook nog atleten die later aansloten, eerder stopten, of snel even een toiletbezoek deden met de hoop maar 1 herhaling achter te lopen. Ook begonnen na het eerste uur ook wat klachten te komen met vastzittende schouders, krampneigingen, en algemene misselijkheid en maag-darm klachten.
Gelukkig ging het ook vele goed af, waardoor na iets meer dan twee uur de snelsten al gefinished de kant op konden en even bijkomen terwijl ze de anderen nog aanmoedigden. Een voor een zagen we steeds meer finishers, en hoorde we dit ook omdat bij het afronden van de totale afstand de grote bel geluid mocht worden die Rick had meegebracht.
Nadat iedereen binnen was het tijd voor te tafel met versnaperingen. Gelukkig had Erik goed ingeslagen en werden de appelflappen|bollen, chips en andere lekkernij goed gebruikt om weer aan te sterekn. En natuurlijk werd er nog flink nagepraat over hoe iedereen het ervaren had, en hoe we dit de volgende editie nog kunnen optimaliseren. Bijna waren we nog vergeten een groepsfoto te maken, maar met wie er nog aanwezig was zien we in ieder geval een kern die er zin in had volgend jaar weer te starten.
